Uzasadnienie
A. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 10 lipca 2015 r. wynika, że skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne źródło jego utrzymania stanowi pomoc socjalna dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy w wysokości 25 zł dziennie. A. P. mieszka u kolegi, dzięki czemu nie ponosi kosztów zakwaterowania. Nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych, należy wskazać, że zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach udzielania cudzoziemcom ochrony.
Sprawa ze skargi na decyzję w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy należy do spraw z zakresu udzielania cudzoziemcom ochrony. Skarżącemu przysługuje więc ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych.
W tej sytuacji, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało umorzyć postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie radcy prawnego, należy wskazać, że skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy, nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, a jedyne środki, będące w jego dyspozycji pochodzą ze świadczeń pieniężnych, stanowiących pomoc dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Biorąc pod uwagę aktualny poziom cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że chociaż skarżący korzysta w przedmiotowej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych, to nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w punkcie drugim.