Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy przyznał A. P. (skarżącemu) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego M. B. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego w niniejszej sprawie (K. 21).
Pismem z dnia 25 września 2015 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2015 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji, wnosząc jednocześnie o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną i oświadczają, że pomoc ta nie została opłacona ani w części ani w całości.
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. akt II OZ 1082/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.
Następnie w piśmie z dnia 2 lutego 2016 r. pełnomocnik z urzędu skarżącego uzupełnił skargę i wniósł o przyznanie stosownego wynagrodzenia oraz oświadczył, że opłata z tego tytułu nie została uiszczona w całości ani w części.
Jak wynika z protokołu z rozprawy z dnia 5 lutego 2016 r. r. pr. M. B. reprezentował skarżącego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postanowienia jest wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym (zawarty w piśmie z dnia 25 września 2015 r.) oraz wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (wniosek z dnia 2 lutego 2016 r.).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. a i b – 240 zł, natomiast w postępowaniu zażaleniowym stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia – 120 zł.
Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego reprezentował go w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym, dlatego też należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł + 120 zł), oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 82,80 zł (23% VAT).
Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.