Uzasadnienie
Skarżący J. K. w dniu 2 kwietnia 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady W. z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie uchwalenia studium zagospodarowania przestrzennego W. Postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. Sąd odrzucił skargę T. K. i J. K. jako wniesioną z uchybieniem terminu.
Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Jak wynika z akt sprawy skarżący wyzwalał organ do usunięcia naruszenia interesu prawnego przedmiotową uchwałą. Rada Miasta najpóźniej pismem z dnia 23 kwietnia 2007 r. udzieliła odpowiedzi na wezwanie złożone w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Od daty doręczenia tego pisma rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Skarga została wniesiona do sądu w dniu 22 listopada 2007 r.
We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, skarżący wskazał zarzuty przeciwko zaskarżonej uchwale oraz opisał liczną korespondencję prowadzoną z organem w 2007 r. Okoliczności podnoszone przez skarżącego pozostają jednak bez znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bowiem nie wskazują na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczność, iż skarga ówcześnie nie była "należycie udokumentowana" nie może stanowić podstawy przywrócenia terminu bowiem nie ma to znaczenia z punktu widzenia dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Powyższe w żaden sposób więc nie tłumaczy przyczyny uchybienia terminowi do złożenia skargi.
W tej sytuacji należało uznać, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 86 § 1 powołanej ustawy.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.