Uzasadnienie
W piśmie z dnia 22 sierpnia 2016 r. D. S., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP w okresie 1 roku od dnia wykonania decyzji, zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen na okres 1 roku.
W skardze zawarto wniosek o zawieszenie postępowania – do czasu zakończenia postępowania o ustalenie istnienia stosunku pracy oraz wniosek o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania skarżący podał, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podał, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji znacznie utrudniony będzie jego ponowny powrót do Polski, ponieważ wiąże się to ze znacznymi kosztami. Ponadto wykonanie decyzji pozbawia skarżącego możliwość osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Ad. 1 Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania należy wskazać, że zgodnie z art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – zwaną dalej Ppsa) postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie.
Wobec tego na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje, zatem stosownie do art. 163 § 2 Ppsa nie podlega ono również uzasadnieniu.
Sąd orzekł w tym zakresie na podstawie art. 131 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa w pkt 1 sentencji.
Ad.
- 2. Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje na uwzględnienie.
Stosowanie do art. 61 § 3 ustawy Ppsa Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do art. 331 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (DzU. z 2014 r., poz. 1650 ze zm.) w przypadku gdy cudzoziemiec złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, termin dobrowolnego powrotu lub termin przymusowego wykonania tej decyzji z mocy prawa przedłuża się do dnia wydania przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w sprawie tego wniosku.
W ocenie Sądu podniesione we wniosku okoliczności przemawiają za uwzględnieniem wniosku skarżącego.
W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest już bowiem pogląd, podniesiony również przez skarżącego, że udzielenie ochrony tymczasowej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem cudzoziemca, stanowi bowiem o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i służy urzeczywistnieniu prawa strony do sądu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w pkt 2 sentencji.