Uzasadnienie
M. G. i R. G. w piśmie z dnia 15 listopada 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 lutego 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżących radcę prawnego.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem stron wyznaczyła radcę prawnego E. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2549/14 oddalił skargę M. G. i R. G. na powołane postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 maja 2015 r. przyznano radcy prawnemu E. S. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
Wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik M. G. i R. G. zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono jej w dniu 10 lipca 2015 r.
W piśmie z dnia 16 lipca 2015 r. radca prawny E. S. poinformowała, że po zapoznaniu się ze sprawą, nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazała, że poinformowała o powyższym skarżących w opinii prawnej przesłanej im 13 lipca 2015 r.
Jednocześnie pełnomocnik zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się radca prawny E. S. w piśmie z dnia 16 lipca 2015 r., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2549/14. Wyznaczona radca prawny powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadziła ona sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.