Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 lipca 2014 r. ustanowiono dla T. G. radcę prawnego z urzędu w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego K. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 maja 2015 r. umorzył postępowanie w sprawie ze skargi T. G. na powołaną decyzję Rady do Spraw Uchodźców. Odpis postanowienia doręczono wyznaczonemu pełnomocnikowi w dniu 18 maja 2015 r.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. przyznał radcy prawnemu K. B. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przez sądem pierwszej instancji oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
W piśmie z dnia 5 czerwca 2015 r. radca prawny K. B. poinformował o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 6 maja 2015 r., którą w dniu 3 czerwca 2015 r. przekazał skarżącemu. Pełnomocnik dołączył do pisma egzemplarz rzeczonej opinii oraz potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię dowodu nadania przesyłki poleconej na adres skarżącego.
Jednocześnie radca prawny K. B. zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Oświadczył, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny K. B., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2593/13. Wyznaczony radca prawny powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.