Uzasadnienie
R. A. (zwana dalej: "skarżącą") wniosła skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013 r., którą Rada utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2013 r. o umorzeniu postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy w RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny wobec skarżacej oraz A. T., A. T., M. T. i K. T. a także o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej, wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany małoletnim I. T. i J. T. Skarżąca zwróciła się także do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc że wykonanie tej decyzji będzie skutkować niezwłocznym opuszczeniem przez skarżącą i jej rodzinę terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co pozbawi ją z korzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. zwaną dalej P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W rozpatrywanej sprawie najdalej idącym skutkiem zaskarżonej decyzji jest wydalenie małoletnich I. T. i J. T. O odmowie udzielenia ochrony międzynarodowej i wydaleniu z terytorium RP w stosunku do skarżącej i pozostałych członków rodziny orzekł Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] maja 2010 r.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 16/12, następstwem wykonania decyzji o wydaleniu jest opuszczenie przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli skutek ten nastąpi, wbrew woli strony, przed rozpoznaniem przez sąd sprawy legalności skierowanej w stosunku do niej decyzji, cudzoziemiec, jako strona postępowania sądowego, zostaje pozbawiony jednego z zasadniczych uprawnień procesowych, tj. możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem (nakazaniem opuszczenia terytorium RP) cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu, które polega nie tylko na samym prawie do rozpoznania sprawy.
Niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie sprowadza się jednakże tylko do zagadnienia procesowego, wyrażającego się w potrzebie zagwarantowania stronie skarżącej możności obrony swych praw przez sądem. Nie można bowiem tracić z pola widzenia również tego, że wykonanie decyzji w przedmiocie wydalenia skutkować będzie nieudzielaniem cudzoziemce ochrony konwencyjnej w sytuacji, gdy może się okazać, że skarga podlega uwzględnieniu i nie było wystarczających podstaw prawnych do odmowy objęcia cudzoziemca przez Państwo taką ochroną.
Powyższe stanowisko należy podzielić, w związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa jak w sentencji.