Uzasadnienie
H. D. w piśmie z dnia 6 listopada 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2015 r. skarżącego zwolniono od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
H. D. oraz uczestniczka postępowania (M. D.) wnieśli zażalenie na postanowienie z dnia 21 stycznia 2015 r., zwracając się jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych (karty 78-81 akt sprawy).
W piśmie z dnia 10 lutego 2015 r. poinformowano H. D., że postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r. zostało mu już przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zatem kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie nie podlega rozpoznaniu.
Z kolei do M. D. wysłano formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia i podpisania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponieważ uczestniczka postępowania nie wykonała wezwania w zakreślonym terminie, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. pozostawił jej wniosek bez rozpoznania.
Przy piśmie z dnia 7 maja 2015 r. strony nadesłały kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, tym razem podpisany zarówno przez H. D., jak i przez M. D. W piśmie z dnia 19 maja 2015 r. ponownie poinformowano H. D., że ze względu na to, iż postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2015 r. zwolniono go już od kosztów sądowych, to nie ma potrzeby składania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie.
Do rozpoznania pozostał zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony przez uczestniczkę postępowania – M. D. Jak wynika ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia z dnia 7 maja 2015 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz zaświadczenia Naczelnika Wydziału Udzielania Świadczeń Departamentu Pomocy Socjalnej Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2015 r. M. D. wraz z mężem (H. D.) i trojgiem małoletnich dzieci przebywa w ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje pięcioosobowa rodzina pochodzą z pomocy socjalnej przyznawanej w ramach procedury uchodźczej. Łączna kwota otrzymywanych świadczeń wynosi 1.160 zł miesięcznie. M. D. i członkowie jej rodziny nie dysponują nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
M. D. ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Przebywając wraz z rodziną w ośrodku dla cudzoziemców, znajduje się na utrzymaniu państwa polskiego.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskująca nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.