Uzasadnienie
W toku postępowania H. D. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 10 listopada 2015 r. wynika, że skarżący wraz z żoną i trojgiem dzieci mieszkają w ośrodku dla cudzoziemców. Jedynym źródłem ich utrzymania jest świadczenie z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości 1160 zł (łącznie). Skarżący i członkowie jego rodziny nie dysponują nieruchomościami, zasobami pieniężnymi czy przedmiotami wartościowymi.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności. Skarżący wraz z rodziną uzyskuje jedynie pomoc od państwa w ramach tzw. procedury uchodźczej w łącznej wysokości ok. 1160 zł miesięcznie (na 5 osób). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do sądu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.