Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2615/12 oddalił skargę H. L. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r. nr [...] o odmowie nadania skarżącemu statusu uchodźcy i przyznał jego pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu postanowieniem z 18 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2615/12 - adw. W. L., wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
W dniu 12 grudnia 2012 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik, działając w imieniu skarżącego, złożył skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną oraz oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości ani w części przez stronę.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt II OSK 72/14 oddalił skargę kasacyjną H. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 r. Pełnomocnik skarżącego nie stawił się na rozprawę.
Stwierdzono, co następuje:
W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna, o przyznanie kosztów której zwrócił się pełnomocnik skarżącego polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji. W związku z tym pełnomocnik powinien otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia (120 zł.).
Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia (27,60 zł.).
W opisany sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 147,60 zł.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.