Uzasadnienie
B. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej w miejscowości G., gmina L., oznaczonej jako działka ew. nr [...] poprzez zezwolenie [...] S.A. z siedzibą w K. na założenie i poprowadzenie w granicach pasa technologicznego przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w ramach realizacji inwestycji pn. "[...]".
W skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawia art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej oraz jej rodzinie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a.") i ma on charakter taksatywny. Zgodnie z treścią tego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] maja 2015 r. ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.; dalej zwanej "u.g.n."), czyli przepisów Działu III tejże ustawy. Zgodnie z art. 9 tej ustawy w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach, o których mowa w przepisach Działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z przepisu tego wynika bezwzględnie obowiązująca norma prawna, którą należy traktować jako regulację szczególną względem przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, sama treść rozstrzygnięcia w powiązaniu z art. 9 u.g.n. stanowi podstawę do udzielenia ochrony tymczasowej w określonych w tym przepisie kategoriach spraw.
Sąd rozpoznającym niniejszą sprawę podziela wobec tego pogląd, zgodnie z którym w sytuacji, gdy organ nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 u.g.n., to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie wykonania, czy też jej braku, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 14 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1041/13; 14 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 1193/15, z 20 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 3024/15).
W niniejszej sprawie organ nie wydał postanowienia, do którego zobowiązuje go art. 9 u.g.n., zatem uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek skarżącej przez sąd administracyjny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.