Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 10 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2736/16

Uzasadnienie

M. R. wywiódł do Sądu skargę na pismo z [...] maja 2013 r. Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, uchylające ustalenia zawarte w piśmie z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie uprawnień skazanego do zwolnienia od pracy. Skarżący zakwestionował zgodność zaskarżonego pisma z treścią art. 124 § 1 i art. 128 § 1 i § 3 pkt 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. nr 90, poz. 557 ze zm. dalej również "k.k.w.").

Dyrektor Generalny Służby Więziennej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
5. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest pismo z [...] maja 2013 r. Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, którym uchylono ustalenia zawarte w piśmie z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie uprawnień skazanego do zwolnienia od pracy. Z treści tego pisma wynika, że wśród adresatów nie ma skarżącego. Natomiast w skardze podniesiono, że ustalenia zawarte w kwestionowanym piśmie odnoszą się do skarżącego i pracy przez niego wykonywanej.

Zgodnie art. 78 § 1 k.k.w. karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym wykonują funkcjonariusze Służby Więziennej oraz pracownicy tego zakładu. Dyrektor Generalny lub dyrektor okręgowy Służby Więziennej mogą wydawać dyrektorom zakładów karnych polecenia niezbędne dla prawidłowego i praworządnego wykonywania kary pozbawienia wolności oraz realizowania kierunków pracy resocjalizacyjnej, a także uchylać wydane przez nich decyzje sprzeczne z prawem (art. 78 § 2 k.k.w.). Stosownie zaś do treści art. 121 § 3 k.k.w. zatrudnienie skazanego następuje za zgodą i na warunkach określonych przez dyrektora zakładu karnego, zapewniających prawidłowy przebieg odbywania kary pozbawienia wolności.

Z kolei zgodnie z art. 32 k.k.w. nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, kary aresztu, tymczasowego aresztowania, zatrzymania oraz środka zabezpieczającego związanego z umieszczeniem w zakładzie zamkniętym, a także kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności sprawuje sędzia penitencjarny. Sędzia penitencjarny, zgodnie z art. 34 § 1 w zw. z art. 2 pkt 5 k.k.w., uchyla sprzeczną z prawem decyzję dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Na decyzję sędziego penitencjarnego skazanemu przysługuje skarga do sądu penitencjarnego, w którego okręgu wydano decyzję (art. 34 § 2 k.k.w.).

Ponadto w myśl art. 6 § 2 k.k.w., skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Tryb załatwiania skarg osób osadzonych reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwienia wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2013 r. poz. 647). Formą załatwienia skargi, zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, jest pisemne zawiadomienie o załatwieniu skargi.

Biorąc pod uwagę zakres przedmiotowy skargi oraz powołane przepisy prawa Sąd uznał, że skarga M. R. nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych. Nie ulega wątpliwości, że kwestia zatrudnienia osób odbywających karę pozbawienia wolności czy rozpoznawanie skarg osadzonych dotyczących działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej nie kończy się wydaniem jakiegokolwiek aktu administracyjnego wymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd w składzie orzekającym stanął na stanowisku, że rozpoznawana skarga nie należy do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Oznacza to, że skarga nie może być przez ten sąd merytorycznie rozpoznana i jako taka podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.