Uzasadnienie
D. L. wniosła do Sądu skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2010 r. o umorzeniu postępowania zażaleniowego wszczętego zażaleniem wniesionym na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. o uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-mieszkaniowego w miejscu istniejącego do rozbiórki wraz z podpiwniczeniem (garaże podziemne) na działce ew. nr [...], położonej w J. przy ul. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga D. L. podlega odrzuceniu z uwagi na brak po jej stronie interesu prawnego do wniesienia skargi. Brak interesu prawnego D. L. do wniesienia skargi wynika z tego, że nie wykonała ona wezwania Sądu do nadesłania - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia jej skargi - dowodu własności albo użytkowania wieczystego jednej z działek sąsiadujących z terenem inwestycji, co zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych przemawiałoby za istnieniem po jej stronie interesu prawnego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy.
Zgodnie bowiem z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, a to oznacza, że ze skargą może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem organu administracji publicznej. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, ONSA 1997 nr 2, poz. 89). W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej.
Osoba, która nie ma interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. podlega odrzuceniu.