Uzasadnienie
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2933/15 zwolnił skarżącego M. T. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adw. K. P. Pełnomocnik reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji, a po otrzymaniu odpisu wyroku z dnia 22 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2933/15 o oddaleniu skargi, złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku oraz wniosek o zasądzenie kosztów za sporządzenie tego pisma, które nie zostały opłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801), opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego pełnomocnika, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 2 i § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., orzeczono jak w postanowieniu.