Uzasadnienie
Decyzją z [...] lipca 2013 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców:
- 1. odmówił nadania K. B. statusu uchodźcy,
- 2. odmówił udzielenia mu ochrony uzupełniającej,
- 3. nie udzielił mu zgody na pobyt tolerowany,
- 4. orzekł o wydaleniu go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
- 5. zakazał mu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i państw obszaru Schengen przez okres 6 miesięcy.
Powyższa decyzja objęła również M. B., I. B., I. B. i M. B. - małoletnie dzieci skarżącego, reprezentowane przez niego jako ich przedstawiciela ustawowego.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K. B. Po rozpatrzeniu odwołania Rada do Spraw Uchodźców decyzją z [...] października 2013 r. utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w zakresie pkt 1-4 oraz uchyliła ją i umorzyła postępowanie organu pierwszej instancji w zakresie pkt 5.
Skargę do Sądu na powyższą decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] października 2013 r. wniósł K. B. Pełnomocnik skarżącego pismem datowanym na 25 kwietnia 2014 r. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Wobec powyższego Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 161 § 2 P.p.s.a.