Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 marca 2016 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy (k. 75).
Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, którego nie podpisał (k. 86).
Pismem z 31 marca 2016 r. Sąd wezwał Skarżącego do podpisania sprzeciwu (k. 63). Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 6 kwietnia 2016 r. (k. 96).
W odpowiedzi na wezwanie Skarżący w piśmie z 12 kwietnia 2016 r. poinformował (k. 98), że uprzednio wysłał kopię sprzeciwu opatrzoną swoim podpisem oraz że uzupełnia brak sprzeciwu potwierdzając go własnym podpisem "C. G.".
Pismem z 30 maja 2016 r. Sąd ponownie wezwał Skarżącego do podpisania sprzeciwu (k. 105), jednocześnie informując Skarżącego, że podpis powinien zostać złożony na piśmie zawierającym sprzeciw, a nie na oddzielnym piśmie oraz że nie stanowi uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu zawarte w piśmie z 12 kwietnia 2016 r. stwierdzenie, że wnioskodawca uzupełnia ten brak "potwierdzając podpisem C. G.". Ponowne wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 2 czerwca 2016 r. (k. 106).
W piśmie datowanym na 6 czerwca 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym 7 czerwca 2016 r. (k. 107), Skarżący złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, pod którym się podpisał i jednocześnie oświadczył: "proszę o dołączenie podpisu brakującego w piśmie sprzeciwu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie art. 260 § 2 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw sąd stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu. Do przepisów tych należy art. 194 § 3 P.p.s.a. stanowiący, że zażalenie - tu: sprzeciw - powinien czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Do wymagań tych należy, aby każde pismo strony zawierało jej podpis (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Brak podpisu strony pod sprzeciwem jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie mu biegu i powoduje jego odrzucenie.
Złożenie podpisu na innym piśmie niż sprzeciw nie może zostać uznane za uzupełnienie braku podpisu na sprzeciwie.
W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.