Uzasadnienie
L. M. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Głównego Lekarza Weterynarii polegająca na podaniu do publicznej informacji poprzez umieszczenia na stronie internetowej Głównego Lekarza Weterynarii oraz przesłanie do Lekarzy Weterynarii informacji, w której organ nakazał zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi o nazwach [...] ([...]), [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] wszystkich numerów serii na obszarze całego kraju.
W odpowiedzi na skargę Główny Lekarz Weterynarii wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.
W dniu 19 października 2018r. skarżący cofnęli skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie (pismo k. 32).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.) - dalej zwanej jako: "p.p.s.a.", skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn – innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a – wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi sensu stricto należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, tzn. określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, tzn. określenie jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia.
Z przepisów art. 1 i art. 2 p.p.s.a wynika, że sądy administracyjne są powołane wyłącznie do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych, tj. spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych przewidzianych ustawami szczególnymi.
Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.).
Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność polegająca na podaniu informacji o nakazaniu zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi poprzez zamieszczenie tej informacji na stronie internetowej Głównego Lekarza Weterynarii.
Podkreślenia wymaga, że upublicznienie informacji o nakazaniu zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi poprzez jej zamieszczenie na stronie internetowej nie przybiera postaci decyzji ani też postanowienia, nie jest więc zaskarżalne na mocy art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Należy zatem rozważyć, czy podanie informacji o nakazaniu zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi poprzez jej zamieszczenie na stronie internetowej jest aktem lub czynnością podlegającym kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Jak słusznie podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., by mogły stanowić przedmiot kontroli sądu administracyjnego, powinny ustalać, stwierdzać, potwierdzać (lub nie) obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego. Oznacza to, że rozstrzygnięcie administracyjne nakłada na stronę postępowania administracyjnego obowiązek określonego zachowania, który to obowiązek powinien być wyrażony precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości interpretacji. Musi więc istnieć związek między ustaleniem, bądź potwierdzeniem określonego obowiązku lub uprawnienia (lub ich odmową) a możliwością realizacji takiego uprawnienia, czy obowiązku wynikającego z przepisu prawa (postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 194/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu podanie informacji o nakazaniu zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi poprzez jej zamieszczenie na stronie internetowej nie przesądza o treści uprawnień lub obowiązków określonego podmiotu. Podanie informacji o nakazaniu zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi poprzez jej zamieszczenie na stronie internetowej ma charakter czynności technicznej.
Czynność w postaci udzielenia informacji o nakazaniu zaprzestania prowadzenia obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi poprzez jej zamieszczenie na stronie nie jest zatem decyzją administracyjną ani też innym aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., co oznacza, iż nie mogła ona stanowić przedmiotu kontroli sądu administracyjnego.
W tym miejscu należy wskazać, że cofnięcie skargi może skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 czerwca 1987r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z.4, poz. 207 oraz z dnia 3 stycznia 2008r., sygn. akt I OSK 1829/07, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresemhttp://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze podniesione powyżej argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie na rzecz skarżących uiszczonego wpisu Sąd postanowił jak w punkcie 2 sentencji postanowienia, w oparciu o treść przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.