Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 19 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 691/18 umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia A. P. od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi A. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 3185/16 o odrzuceniu skargi A. P. wniesionej na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...]w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia.
Od powyższego postanowienia referendarza A. P. wniosła sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 października 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 691/18 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.
W piśmie z 29 października 2018 r. skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem z dnia 3 października 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Przedmiotem wznowienia mogą być zatem zarówno wyroki, jak i postanowienia, ale wyłącznie kończące postępowanie sądowe, a więc orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 tej ustawy), a więc orzekają merytorycznie – co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej, oraz które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 tej ustawy). Powołany przepis art. 270 nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego – wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Nie jest możliwe w konsekwencji wznowienie postępowania w stosunku do orzeczenia rozstrzygającego kwestię wpadkową.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy nie jest wydawane w postępowaniu samodzielnym i odrębnym, ale w postępowaniu inicjowanym skargą do sądu administracyjnego. Nie rozstrzyga ono zatem i nie kończy żadnego postępowania sądowego, z tego względu nie może być przedmiotem skargi o wznowienie. Zasadę tę należy przenieść także na płaszczyznę postępowania ze skargi o wznowienie. Jeżeli nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w odniesieniu do postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy, to przedmiotem skargi o wznowienie postępowania nie może być także postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania w stosunku do postanowienia w przedmiocie prawa pomocy.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że w przepisach art. 270-285 powołanej ustawy brakuje podstaw do wznowienia prawomocnie zakończonej sprawy wskutek wzruszenia orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z podanych względów skarga o wznowienie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.