Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 września 2015 r. [...] sp. j. z siedzibą w T. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odroczenia terminu płatności administracyjnej kary pieniężnej wymierzonej za wprowadzenie ścieków do rzeki [...] z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...] marca 2010 r. nr [...].
Składając skargę zaniechano przedstawienia dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji strony skarżącej, a zatem zaszła konieczność zweryfikowania umocowania osób, które złożyły pod skargą swoje podpisy.
Wobec powyższego zarządzeniami z dnia 19 października 2015 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą Spółkę do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych i fiskalnych wniesionej skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS) oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi o kwotę 100,-zł.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 29 października 2015 r. W zakreślonym terminie uiszczony został należny wpis sądowy. Skarżąca nie wykonała natomiast zarządzenia w pozostałej części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Materia reprezentacji osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 28 § 1 tej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 powołanej ustawy wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.
Ustawodawca nie określił przy tym rodzaju dokumentu, którym należy wykazać umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony. Nie ulega jednak wątpliwości, że stosowne dokumenty, w tym w szczególności odpisy i informacje z Centralnej Informacji KRS, winny zawierać wpisy aktualne w chwili dokonywania tej czynności. Tego rodzaju dokumenty nie zostały jednakże przedłożone, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. W sytuacji bowiem, gdy składającym skargę jest osoba prawna, skardze nie można nadać prawidłowego biegu, mimo podpisania jej przez właścicieli firmy, jak w niniejszej sprawie – przez właścicieli spółki jawnej, jeżeli istnieją wątpliwości co do sposobu reprezentacji spółki. Złożenie i podpisanie skargi przez właścicieli firmy, jaką jest w niniejszej sprawie – jak wynika z pieczęci firmowej, jaką opatrzona została skarga – spółka jawna, bez wykazania stosownym dokumentem, tj. odpisem z rejestru przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego, sposobu reprezentacji strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu.
Brak wykazania sposobu reprezentacji skarżącej przez podmiot wnoszący skargę (art. 29 w zw. z art. 28 § 1 powołanej ustawy), jest brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 omawianej ustawy.
Wyjaśnić w tym miejscu jednocześnie należy, że Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu. Powyższego nie zmienia treść art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1142), zgodnie z którym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 [odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru o mocy dokumentów urzędowych], jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze.
W ocenie składu orzekającego art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS oznacza jedynie tyle, że strona postępowania – realizując postanowienia art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – może przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Nie oznacza to jednak, że strona jest zwolniona z obowiązku wykazania swojego umocowania. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, że brak jest podstaw do przyjęcia, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się z tego obowiązku.
Nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13; z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14; z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 2007/14 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym miejscu wskazać należy, że na mocy art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarżąca Spółka, pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosowała się do zarządzenia Przewodniczącej Wydziału.
Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie w zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia.
Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w pkt 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.