Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia (...) grudnia 2007 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania A. i T. K., na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia (...) września 2007 r., ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce nr ewidencyjny (...), z obrębu (...) przy ul. (...) w W. poprzez zabudowanie tarasu na ostatniej IV kondygnacji budynku z przeznaczeniem na pomieszczenia mieszkalne.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, iż z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wystąpili H. i K. G. w dniu (...) marca 2005 r.
Burmistrz W. zaskarżoną decyzję wydał po kolejnym ponownym rozpatrzeniu sprawy, gdyż poprzednie dwie decyzje odmawiające ustalenia warunków zabudowy były uchylone w postępowaniu odwoławczym. Wydanie decyzji z dnia (...) września 2007 r., którą organ pierwszej instancji ustalił warunki zabudowy dla inwestycji planowanej przez wnioskodawców, poprzedzone zostało postępowaniem wyjaśniającym, w toku którego przeprowadzona została analiza terenu wokół działki, której dotyczy wniosek.
Analiza ta wykazała, iż projektowany obiekt będzie kontynuacją funkcji na zasadach "dobrego sąsiedztwa" dla istniejącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Obiekty sąsiednie mają wysokość od III do IV kondygnacji. Wśród sąsiadujących domów w zabudowie bliźniaczej, budynki na działkach nr (...) i nr (...) nie są identyczne, jeden segment ma wysokość do kalenicy 11,5 m, zaś drugi 10, 5 m. Organ podkreślił, że skoro istnieje na obszarze analizowanym choćby jeden budynek o zbliżonej formie i parametrach do planowanego przedsięwzięcia, to możliwe jest zrealizowanie poprzez zabudowę tarasu obiektu, który będzie miał wysokość do okapu 10, 5, a do kalenicy 11,5 m oraz jednospadowy dach o spadku 20 ° - 30 °. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, Kolegium wskazało, iż budynki w zabudowie bliźniaczej nie muszą być identyczne, zaś wszelkie kwestie związane ze stanem technicznym budynku nie podlegają ocenie w przedmiotowym postępowaniu, gdyż są to zagadnienia regulowane przepisami prawa budowlanego,
Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie wnieśli T. i A. i K. podnosząc, iż planowana zabudowa zmieni gabaryty i formy architektoniczne budynku oraz stworzy zaciemnienie ich budynku.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, gdyż szczegółowe parametry techniczne i estetyczne inwestycji określi dopiero projekt budowlany.
Na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ocena zgodności z przepisami prawa budowlanego, projektu budowlanego oraz zapewnienie ochrony interesów osób trzecich, należy do kompetencji organów administracji architektoniczno - budowlanej.
Natomiast zaskarżona decyzja określa jedynie zasady zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oznacza to, że w granicach danej sprawy sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.
Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż prowadzi ona do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m. W., jednakże z innych przyczyn niż wskazane w skardze.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja o warunkach zabudowy wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwana dalej "ustawą".
Należy w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z art. 52 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy - postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest postępowaniem wnioskowym, co oznacza, że może być wszczęte wyłącznie na wniosek zainteresowanego podmiotu.
Stosownie do treści ustępu 2 art. 52 ustawy, to inwestor określa charakterystykę inwestycji i w tym m.in. przeznaczenie i gabaryty projektowanych obiektów budowlanych oraz granice objętego wnioskiem terenu. Organ rozstrzygający w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma obowiązek zbadania, czy na terenie objętym wnioskiem może być zrealizowana zamierzona inwestycja. Oznacza to, że organ orzekający jest związany treścią wniosku i nie jest dopuszczalne rozstrzygnięcie poza jego granice.
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawcy H. i K. G. wnioskiem z dnia (...) marca 2005 r., powołując się na art. 59 ustawy, wystąpili do organu pierwszej instancji o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na cyt. " niezbędnej nadbudowie ścianek w celu zakrycia dachem części tarasowej budynku na terenie działki ew. nr (...) w obrębie (...) w W., ul. (...) w granicach oznaczonych literami na załączonej mapie".
W pkt. 3.1 wniosku, dotyczącym charakterystyki planowanej inwestycji podali, iż "taras narażony na opady deszczu i śniegu spowodował zaciekanie pomieszczeń mieszkalnych i ścian budynku. Zakrycie dachem tarasu zahamuje proces niszczenia". Burmistrz W. wydając pierwszą decyzję w niniejszej sprawie w dniu (...) sierpnia 2005 r., którą odmówił ustalenia warunków zabudowy, określił przedmiotową inwestycję jako nadbudowę budynku mieszkalnego na działce nr ew. (...), położonej w W. przy ul. (...), polegającą na zabudowaniu tarasu na ostatniej kondygnacji budynku mieszkalnego z przeznaczeniem na pomieszczenie mieszkalne.
Analogicznie zakres inwestycji został określony przez organ pierwszej instancji w kolejnych decyzjach, tj. odmownej decyzji z dnia (...) października 2006 r.
Sygn. akt IV SA/Wa 325/08 i utrzymanej w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia (...) października 2007 r.
Należy zauważyć, iż z akt administracyjnych sprawy nie wynika, ażeby wnioskodawcy dokonali zweryfikowania w toku postępowania administracyjnego treści wniosku z dnia (...) marca 2005 r., a w szczególności w części dotyczącej charakterystyki inwestycji.
Z pism, jakie kierowali do organów, w tym również na etapie postępowania odwoławczego wynika w sposób jednoznaczny, iż wnioskodawcy nie występowali o nadbudowę budynku i uzyskanie w ten sposób dodatkowych pomieszczeń mieszkalnych, a jedynie o położenie dachu nad otwartym tarasem.
Powyższe wywody prowadzą do wniosku, iż organy obu instancji ustaliły warunki zabudowy niezgodnie z żądaniem strony zawartym we wniosku z dnia (...) marca 2005 r., a zatem wbrew art. 61 § 1 k.p.a., a to oznacza, że organy wydały rozstrzygnięcia z przekroczeniem przedmiotu sprawy, wynikającego z treści wniosku.
Rozpoznając ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę wskazaną wyżej ocenę prawną i rozstrzygnie zgodnie z wnioskiem inwestora.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c oraz art. 152 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.