Uzasadnienie
J. J. w pismach z dnia 10 i 11 stycznia 2017 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W odpowiedzi na wezwania z dnia 13 kwietnia 2017 r. skarżący uzupełnił brak wniosku, składając go na urzędowym formularzu PPF, a także przedstawił – zgodnie z żądaniem - dwa zaświadczenia: Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 7 kwietnia 2017 r. oraz Głównego Księgowego Aresztu Śledczego w G. z dnia 11 kwietnia 2017 r.
Z oświadczenia J. J. z dnia 21 kwietnia 2017 r. oraz wymienionych wyżej zaświadczeń wynika, że od 1 lutego 2000 r. jest on pozbawiony wolności, a planowany koniec kary przypada na 23 września 2018 r. Skarżący nie jest zatrudniony. Z kwoty 3.869,48 zł zgromadzonych na jego koncie depozytowym, 3.855,01 zł stanowią środki zabezpieczone w ramach tzw. akumulacji (środki przekazywane skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego, przeznaczone na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie). Skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi. Nie przekazał też żadnych środków na wybrany rachunek bankowy. Nie ma majątku nieruchomego, ani wartościowymi przedmiotów. Posiada zajęcia komornicze na kwotę 18.218,20 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Pozbawiony od ponad siedemnastu lat wolności skarżący nie jest odpłatnie zatrudniony. Nie dysponuje również majątkiem, który mógłby spieniężyć, ani zasobami pieniężnymi. Środki zgromadzone na jego koncie depozytowym w areszcie śledczym są gromadzone i zachowywane do przekazania w chwili zwolnienia, z przeznaczeniem na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie. Ze środków tych nie prowadzi się egzekucji, a skarżący nie może przekazać ich na wybrany rachunek bankowy, ani na rzecz wskazanych przez niego osób, instytucji lub organizacji (art. 113 § 2, § 3 i § 5 w zw. z art. 126 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy
- - Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.).
W tej sytuacji należy stwierdzić, że J. J., składając na urzędowym formularzu oświadczenie z dnia 21 kwietnia 2017 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz uzupełniając je wyżej wymienionymi zaświadczeniami z dnia 7 kwietnia 2017 r. i z dnia 11 kwietnia 2017 r., wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.