Uzasadnienie
J. J. we wniosku z dnia 22 września 2016r., sprecyzowanym w piśmie z 6 grudnia 2016r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczył, że jest pozbawiony wolności i nie ma żądnego dochodu, nie posiada majątku ani oszczędności.
Pismem z dnia 4 stycznia 2017r. w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 20 grudnia 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku przez nadesłanie zaświadczenia z zakładu karnego o posiadaniu bądź nieposiadaniu środków na koncie depozytowym do dyspozycji skarżącego.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wyjaśnił, że jest pozbawiony wolności, ma wykształcenie podstawowe i nie posiada wyuczonego zawodu oraz złożył oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, mające zastosowanie w postępowaniu cywilnym.
Zdaniem referendarza sądowego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie jest uzasadniony, ponieważ skarżący nie wykazał należycie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). J. J. ubiegając się ponownie o przyznanie prawa pomocy, po raz kolejny nie przedstawił referendarzowi wymaganego dokumentu mającego znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku. Wnioskodawcy już wielokrotnie wyjaśniano, wagę żądnego dokumentu, mimo to konsekwentnie nie przedstawia on dokumentów pozwalających ocenić, czy nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w postępowaniu sadowym.
Z powyższych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.