Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 maja 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówi sprostowania i uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2016r. (postanowienie k. 80 – 82).
W ustawowym 7-dniowym terminie tj. w dniu 22 czerwca 2016r. skarżący W. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu (zażalenie k. 92).
Zarządzeniem z dnia 23 marca 2017r. (k. 148) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 24 maja 2016r. w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 24 marca 2017r. (k. 149) skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie jednego odpisu zażalenia z dnia 20 czerwca 2016r. poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Odpis zarządzeń z dnia 23 marca 2017r. oraz z dnia 24 marca 2017r. został doręczony skarżącemu w dniu 16 maja 2017r. (potwierdzenie odbioru k. 152). Zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia oraz do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upłynął bezskutecznie w dniu 23 maja 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd odrzucił zażalenie, albowiem skarżący, pomimo wezwania, nie przedłożył odpisu zażalenia w rozumieniu art. 47 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), jak również nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zażalenie jak każde pismo procesowe w sprawie powinno czynić zadość przewidzianym wymogom formalnym, w tym zawierać niezbędną ilość odpisów dla doręczenia ich stronom postępowania - art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 176 § 2 p.p.s.a. i w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie pismu procesowemu prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. Tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13 (to i pozostałe powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl). Uchwała dotyczyła skargi, jednak uwagi w niej zwarte znajdują odniesienie do wszystkich pism procesowych, w tym również do zażalenia.
Odpisem pisma, zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a. mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Odpisem jest każdy dalszy egzemplarz pisma, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2008r., sygn. akt II OSK 774/06). Jego istotą jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 407/08). Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny z układem graficznym oryginału (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument zawsze niezbędne jest poświadczenie pełnej zgodności jego treści z oryginałem. Prawidłowo złożonym odpisem byłoby umieszczenie oryginalnego podpisu strony, a nie jego odwzorowanej formy w postaci kopii (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30.01.2017r., II FZ 821/16).
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wolne od wpisu jest jedynie zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 (art. 220 § 4 p.p.s.a.).
Tym samym strona powinna uiścić opłatę sądową od zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy sprostowania i uzupełniania postanowienia Sądu, bowiem w takim przypadku brakuje podstaw do przyjęcia, że jest ono wolne od wpisu na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a.
Skarżący zarządzeniem z dnia 24 marca 2017r. został wezwany do złożenia odpisu zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 16 maja 2017r. i pomimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu skarżący nie złożył odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem ani własnoręcznie podpisanego. Ponadto wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł skarżący wpisu tego nie uiścił, co zostało stwierdzone na podstawie dokumentów księgowych Sądu (k. 149).
Powyższe uchybienia uniemożliwiają nadanie zażaleniu dalszego biegu, co mając na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.