Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 maja 2016 r. Sąd oddalił skargę na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Środowiska z [...] grudnia 2015 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniósł K. D. Sąd pismem z 2 sierpnia 2016 r. wezwał Skarżącego, za pośrednictwem jego pełnomocnika, do uzupełnienia - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej - braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez:
- - złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy
- - nadesłanie jednego odpisu powyższego wniosku albo oświadczenia oraz
- - wskazanie, czy wyrok zaskarżony jest w całości, czy w części.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 10 sierpnia 2016 r. Termin do wykonania wezwania upłynął 17 sierpnia 2016 r. 5 września 2016 r. pełnomocnik Skarżącego nadesłał oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy i zaskarżeniu wyroku w całości. Nie dołączono do niego odpisu oświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 dalej "p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stosownie do art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Brak takiego wniosku albo oświadczenia jest brakiem formalnym skargi kasacyjnej.
Ustawowy, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi mijał w dniu 17 sierpnia 2016 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy pismo zawierające uzupełnienie braków formalnych skargi (bez odpisu pisma) zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 sierpnia 2016 r., a zatem po terminie. Z tych powodów skargę kasacyjną zależało odrzucić, gdyż uzupełnienie braków po terminie należy traktować na równi z ich nieuzupełnieniem.
W związku z powyższym Sąd w pkt 1 sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 i art. 47 § 1 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.
Orzeczenie zawarte w pkt 2 sentencji zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.