Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] listopada 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Polskiego Klubu Wyścigów Konnych nr [...] z [...] września 2015 r.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przedstawiono następujące uwarunkowania faktyczne i prawne sprawy.
Wnioskiem z 17 września 2015 r. S. C., powołując się na art. 4 ustawy z dnia 18 stycznia 2001 r. o wyścigach konnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 642), zwanej dalej "ustawą o wyścigach konnych", dotyczący sprawowania przez ministra właściwego do spraw rolnictwa nadzoru nad Polskim Klubem Wyścigów Konnych, zwanym dalej "PKWK", wniósł o uchylenie w trybie nadzoru uchwały Rady PKWK nr [...] z [...] września 2015 r. Wniosek został uzupełniony pismami z 24 września 2015 r. i 29 września 2015 r.
Pismem z 8 października 2015 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi poinformował Wnioskodawcę, że zgodnie z art. 4 ustawy o wyścigach konnych minister właściwy do spraw rolnictwa sprawuje nadzór nad PKWK. Jednakże przepis tej ustawy nie przewiduje jako środka nadzoru możliwości uchylania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi uchwał Rady PKWK.
Pismem z 16 października 2015 r. S. C. wniósł o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały.
Mając powyższe na uwadze organ uznał, że wniosek z 17 września 2015 r., o uchylenie w trybie nadzoru uchwały Rady PKWK z [...] września 2015 r., uzupełniony pismami z 24 września 2015 r. i 29 września 2015 r., można potraktować jako żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały Rady PKWK, która w ocenie strony jest decyzją administracyjną.
Uchwała Rady PKWK nie jest decyzją administracyjną, a okoliczność ta stanowi oczywistą, uzasadnioną przesłankę uniemożliwiającą wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia jej nieważności. Skoro zaś Wnioskodawca żąda wszczęcia postępowania w sprawie, która nie może zostać rozstrzygnięta w formie decyzji administracyjnej, a zaistnienie przeszkody jednoznacznie wynika z treści samego wniosku, Minister postanowieniem z [...] listopada 2015 r. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały w trybie art. 61 a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.".
S. C. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy twierdząc, że przedmiotowa uchwała zmienia uprawnienia lub obowiązki osoby, której dotyczy.
Postanowieniem z [...] grudnia 2015 r. Minister utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] listopada 2015 r. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że przedmiotowa uchwała nie jest decyzją administracyjną. Rada PKWK nie jest podmiotem powołanym do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, a ponadto przedmiotowa uchwała nie rozstrzyga władczo o prawach czy obowiązkach określonej osoby. Rada PKWK wnioskuje, poprzez podjęcie stosownej uchwały, do ministra właściwego do spraw rolnictwa o powołanie albo odwołanie Prezesa PKWK. Powołanie (odwołanie) Prezesa PKWK, które wywołuje określone skutki prawne wobec danej osoby, należy jednak do kompetencji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, z tym że powołanie (odwołanie) Prezesa PKWK też nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale jest czynnością z zakresu prawa pracy.
Ponadto decyzja jest aktem nie tylko o charakterze władczym, ale i zewnętrznym, zaś zarówno Rada PKWK, jak i Prezes PKWK są organami PKWK, który jest państwową osobą prawną. Tym samym przedmiotowa uchwała Rady PKWK dotycząca odwołania ze stanowiska Prezesa PKWK nie jest skierowana na zewnątrz.
Skargę na postanowienie Ministra z [...] grudnia 2015 r. wniósł S. C. wskazując, że przedmiotowa uchwała Rady PKWK jest decyzją administracyjną, do której mają zastosowanie przepisy o stwierdzaniu nieważności decyzji, gdyż: 1) była konieczną - w świetle ustawy o wyścigach konnych - decyzją organu kolegialnego;
- 2) art. 1 pkt 2 K.p.a normuje postępowanie przed Radą PKWK;
- 3) został wydana w indywidualnej sprawie (Prezesa PKWK) i 4) ma charakter władczy, ponieważ rozstrzyga o jego prawach i obowiązkach. Ponadto Skarżący zarzucił naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia zaskarżonego postanowienia spełniającego wymogi powyższego przepisu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Sąd w całości podziela stanowisko organu. W związku z jego zreferowaniem ponowne jego przytaczanie byłoby zbędne.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, co następuje.
Przedmiotowa uchwała nie jest decyzją administracyjną, stąd nie mają do nie zastosowania przepisy o stwierdzaniu nieważności decyzji. Przy kwalifikowaniu danego aktu jako decyzji administracyjnej nie ma rozstrzygającego znaczenia jego nazwa. Może więc zajść sytuacja, w której akt nazwany "uchwałą" w istocie będzie decyzją administracyjną. Aby taka sytuacja nastąpiła, dany akt musi jednak co najmniej spełnić warunek do uznania go za decyzję administracyjną, o którym mowa w art. 1 pkt 1 i art. 104 K.p.a., tzn. musi rozstrzygać (załatwiać sprawę co do istoty lub w inny sposób kończyć sprawę w danej instancji) indywidualną sprawę konkretnego adresata. Warunek ten nie jest spełniony w przypadku przedmiotowej uchwały, gdyż nie rozstrzyga ona sprawy w tym znaczeniu. Jej przedmiotem jest bowiem jedynie złożenie wniosku o odwołanie określonej w niej osoby ze stanowiska Prezesa PKWK. Podjęcie tej uchwały nie zmienia jeszcze uprawnień lub obowiązków Prezesa PKWK.
Ich zmiana następuje dopiero poprzez odwołanie go ze stanowiska przez Ministra (art. 9 ust. 1 ustawy o wyścigach konnych). Nadto, jak trafnie wskazał Minister, ewentualne odwołanie Prezesa PKWK ze stanowiska nie może być zaskarżone w trybie administracyjnym, lecz przepisów prawa pracy (art. 69 i 70 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy; Dz. U. z 2014 r., poz. 1502 ze zm.).
Jeżeli chodzi zaś o zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. (stosowanego do postanowień na podstawie art. 126 K.p.a.) poprzez brak uzasadnienia zaskarżonego postanowienia spełniającego wymogi powyższego przepisu należy wskazać, że jest on niezasadny. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia w wyczerpujący sposób donosi się do węzłowego problemu poruszonego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (tj. indywidualnego charakteru uchwały konkretyzującej uprawnienia lub obowiązki jej adresata).
Wobec tego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).