Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 12 września 2012 r. skarżąca M. W. złożyła wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w sprawie z jej skargi na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, tj. sędziów: s. WSA Aliny Balickiej, s. WSA Anny Szymańskiej oraz s. WSA Tomasza Wykowskiego. Skarżąca podniosła, że Sąd uniemożliwia "dotarcie do sedna sprawy". Takie pobieżne zapoznanie się ze sprawą przy stanowisku strony przeciwnej spowoduje - zdaniem skarżącej - że orzeczenie będzie obarczone wadą.
Sędzia WSA Anna Szymańska, sędzia WSA Alina Balicka i sędzia WSA Tomasz Wykowski złożyli - odpowiednio w dniach 17 września 2012 r. oraz 24 września 2012 r. - pisemne oświadczenia, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako: "P.p.s.a.", wyłączające ich od rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 436/12 oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Oświadczenia znajdują się w aktach sprawy.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 18 § 1 P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6); dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).
Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Przepis art. 19 P.p.s.a. reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Wobec braku w tym zakresie kryteriów ustawowych, sąd musi kierować się zasadami doświadczenia życiowego, mając na uwadze fakt, że zgodnie z art. 21 i art. 22 § 2 P.p.s.a., to przede wszystkim do sędziego należy ocena, czy będzie mógł obiektywnie i bez skrępowania rozpoznać sprawę i wydać w niej orzeczenie. Ustawa nakłada również obowiązek na stronę postępowania, w postaci konieczności uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia.
Mając na uwadze treść zgłoszonego przez skarżącą M. W. wniosku o wyłączenie sędziów oraz złożone przez sędziów orzekających w niniejszej sprawie oświadczenia, należało przyjąć, że podnoszone przez skarżącą okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności tych sędziów (art. 19 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu, podniesione przez skarżącą zarzuty, stanowią przejaw subiektywnych odczuć skarżącej i nie wskazują na przesłankę braku bezstronności powołanych sędziów. Podawany przez skarżącą zarzut (obawa, że orzeczenie będzie obarczone wadą z uwagi na pobieżne zapoznanie się ze sprawą) może być ewentualnie podstawą do wniesienia przez stronę stosownego środka zaskarżenia od wydanego orzeczenia, natomiast nie może stanowić przesłanki do wyłączenia sędziów w niniejszej sprawie. Ocena wydawanych przez Sąd orzeczeń (w składzie jednego bądź trzech sędziów), pod względem ich zgodności z przepisami prawa procesowego oraz prawidłowego stosowania prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej. Stronie postępowania sądowoadministracyjnego przysługują środki odwoławcze, za pomocą których możliwe jest kwestionowanie orzeczeń sądu.
Zatem w niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziów orzekających w niniejszej sprawie, tj.: s. WSA Aliny Balickiej, s. WSA Anny Szymańskiej oraz s. WSA Tomasza Wykowskiego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.