Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 lutego 2011 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania prowadzonego w sprawie dotyczącej wydania decyzji o niepodpadaniu pod przepisy dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. Nr 10, poz. 51, z późn. zm.), nieruchomości pn. "M." położonej w gminie B., stanowiącej byłą własność W. W. Ze znajdujących się w aktach administracyjnych zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 10 stycznia 2011 r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 lutego 2011 r.
Wraz ze skargą w dniu 17 lutego 2011 r. złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazano, iż niedochowanie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi wynikało z przyczyn obiektywnych, tj. trzytygodniowej infekcji żołądkowej oraz zaburzeń krążeniowych skutkujących niemożnością normalnego funkcjonowania przez skarżącego, a tym samym brakiem możliwości uzyskania przez skarżącego pomocy prawnej w napisaniu skargi. Ponadto skarżący wskazał, iż jest osobą w wieku zaawansowanym – 92 lata, co powoduje, że zalecane jest mu przebywanie w domu. Skarżący zobowiązał się, że na zarządzenie sądu, nadeśle oświadczenie lekarza, który potwierdzające fakt jego niedyspozycji w okresie na przełomie stycznia i lutego 2011 r. Skarżący nadmienił, iż jego niedyspozycja zakończyła się dopiero w dniu 14 lutego 2011 r., co umożliwiło mu uzyskanie pomocy w napisaniu skargi.
Zarządzeniem z dnia 25 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia ww. okoliczności, poprzez nadesłanie odpowiedniego zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego, że uchybienie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia [...] stycznia 2011 r., nastąpiło bez jego winy.
W dniu 28 kwietnia 2011 r. wpłynął do Sądu zwrot przesyłki, adresowanej do skarżącego A. W., awizowanej prawidłowo z adnotacją Urzędu Pocztowego "zwrot nie podjęto w terminie".
Wobec powyższego postanowieniem z dnia 17 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Przesyłka skierowana do skarżącego zawierająca ww. postanowienie została zwrócona do Sądu z adnotacją sporządzoną przez syna skarżącego – P. W. - "nie żyje od 8 marca 2011".
Pismem z dnia 22 czerwca 2011 r. pełnomocnik M. P. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na ww. postanowienie Sądu, wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. Podniósł, iż wobec śmierci wnoszącego skargę A. W. w dniu 7 marca 2011 r. postępowanie prowadzone po tej dacie dotknięte jest wadą nieważności, albowiem strona nie miała już zdolności sądowej. Do zażalenia dołączony został akt poświadczenia dziedziczenia, według którego następcami prawnymi po zmarłym A. W. są córka M. P. oraz syn P. W., a także zaświadczenie lekarskie z dnia 17 czerwca 2011 r. potwierdzające brak możliwości opuszczenia mieszkania przez zmarłego skarżącego w dniach 14 stycznia – 21 lutego 2011 r., o nadesłanie którego Sąd wezwał skarżącego pismem z dnia 28 marca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a. "jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych".
Nie wystarczy naturalnie sam zarzut nieważności postępowania, jak to sugeruje stylistyka art. 195 § 2 in initio. Zarzut musi być trafny w tym sensie, że obiektywnie występuje jedna z przyczyn wymienionych w art. 183 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., odnosząca się do zaskarżonego postanowienia.
W niniejszej sprawie zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdyż wadliwość zaskarżonego postanowienia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy.
Jak wynika z aktu zgonu znajdującego się w aktach sprawy skarżący A. W. zmarł w dniu 7 marca 2011 r. Zatem w dacie wydania postanowienia już nie żył.
Ponadto wskazać należy, iż z przedłożonego przez pełnomocnika następcy prawnego zmarłego skarżącego A. W. zaświadczenia lekarskiego wynika, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi nie z własnej winy. Treść zaświadczenia nie pozostawia wątpliwości, że stan zdrowia skarżącego na przełomie stycznia i lutego nie pozwalał mu na normalne funkcjonowanie. W ocenie Sądu, mając na uwadze złożone zaświadczenie lekarskie, należy uznać za uprawdopodobniony brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 195 § 2 oraz 86 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji postanowienia.