Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 lutego 2015 r. ustanowiono dla A. B. adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata M. K. Wyznaczony pełnomocnik w piśmie z dnia 29 kwietnia 2015 r. uzupełnił skargę.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 16 września 2015 r. skarżącego reprezentował aplikant radcowski G. K., który złożył do akt sprawy upoważnienie udzielone mu przez radcę prawnego S. J. oraz pełnomocnictwo substytucyjne udzielone radcy prawnemu S. J. przez wyznaczonego adwokata. Upoważniony aplikant poprał skargę i jej uzupełnienie, a także wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został złożony nie przez wyznaczonego pełnomocnika ale przez aplikanta radcowskiego. Ponieważ jednak działał on w ramach upoważnienia udzielonego przez radcę prawnego, któremu wyznaczony pełnomocnik udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego, należało przyjąć, że przedmiotowy wniosek został złożony w imieniu wyznaczonego pełnomocnika (por. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. II OZ 308/15).
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.