Uzasadnienie
Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], mocą której orzeczono o wydaleniu skarżącej z terytorium Rzeczypospolitej.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji z [...] lutego 2010 r. pozbawi ją i jej małoletnie dzieci (których decyzja ta również dotyczy) ochrony bezpieczeństwa na czas niezbędny do rozstrzygnięcia sprawy, a dzieci będą musiały przerwać naukę w polskich szkołach. Przymusowe opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uniemożliwi skarżącej skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu, a także spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem w takiej sytuacji, nawet w razie uwzględnienia skargi nie zostanie udzielona skarżącej konwencyjna ochrona międzynarodowa. Dalej skarżąca wskazała, że w przypadku wydalenia, skarżąca może doznać poważnych prześladowań, a nawet stracić życie.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- zwanej dalej: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r. o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie skarżącej statusu uchodźcy, wszczętego wnioskiem złożonym przez skarżącą w dniu 15 grudnia 2011 r. Wniosek natomiast o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lutego 2010 r. w przedmiocie wydalenia Z. K. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wobec tego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dotyczy decyzji zaskarżonej wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny może orzekać o wstrzymaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a. in fine).
W tej sytuacji należy zatem zbadać czy decyzja, której wstrzymania żąda skarżąca (tj. decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2010 r.), została wydana w granicach tej samej sprawy, w której toczy się niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne.
Dla ustalenia powyższej kwestii należy wskazać, że wniosek złożony w dniu 15 grudnia 2011 r. był czwartym wnioskiem złożonym przez skarżącą o nadanie statusu uchodźcy. Decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2010 r. wydana natomiast została w postępowaniu wszczętym z pierwszego wniosku skarżącej z dnia 22 maja 2009 r.
Jak z powyższego wynika, złożony w niniejszej sprawie wniosek w zakresie, w jakim dotyczy on wstrzymania wykonania decyzji Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2010 r. nie dotyczy aktu wydanego w granicach tej samej sprawy.
W omawianym przypadku chodzi bowiem o sprawę (w granicach której możliwe będzie wstrzymanie wykonania decyzji stwierdził) w ujęciu materialnym. W związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Zakamycze 2005, s. 168-169).
W ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2010 r. nie może zostać uwzględniony. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wydalenia skarżącej z terytorium RP zawarte zostało w decyzji wydanej w odrębnym postępowaniu administracyjnym, zainicjowanym innym wnioskiem niż w sprawie, której dotyczy skarga. Nie jest dopuszczalne, by w sprawie ze skargi na decyzję zapadłą w jednym postępowaniu administracyjnym orzekać o wstrzymaniu decyzji wydanej w innej sprawie administracyjnej.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.