Uzasadnienie
Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r. (nr [...]) umarzającą postępowanie w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. W toku postępowania w tej sprawie referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2013 r. o sygn. akt IV SA/Wa 476/13 przyznał skarżącej Z. K. prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia adwokata. W wykonaniu tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła dla skarżącej adwokata w osobie A. M. Pełnomocnictwem substytucyjnym z dnia 16 maja 2013 r. wyznaczony adwokat upoważnił adw. E. B. do reprezentowania skarżącej w tej sprawie.
Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2013 r. o sygn. IV SA/Wa 476/13. Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2012 r. W wyroku tym Sąd zamieścił rozstrzygniecie o zwrocie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej przed sądem pierwszej instancji.
W dniu 30 września 2013 r. adwokat E. B., działająca z substytucji wyznaczonego w sprawie pełnomocnika A. M., złożyła wniosek o przyznanie na rzecz adw. A. M. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. w piśmie oświadczyła jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części przez stronę. Do wniosku dołączyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2013 r.
Stwierdzono, co następuje:
Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.); dalej zwana P.p.s.a.
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości.
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 120 zł, co wynika bezpośrednio z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia. Adwokat została bowiem ustanowiona dla strony skarżącej przed wydaniem wyroku przez Sąd pierwszej instancji.
W niniejszej sprawie adwokat E. B. działająca z substytucji pełnomocnika skarżącej, po wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zapoznała się z uzasadnieniem wyroku (uzasadnienie Sąd sporządził na jej wniosek), a następnie, w dniu 27 września 2013 r. sporządziła opinię o braku podstaw do kwestionowania tego wyroku za pomocą skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze referendarz WSA przyznał wnioskodawczyni od Skarbu Państwa kwotę 120 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia.
W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 147, 60 zł.