Uzasadnienie
W dniu (...) czerwca 2008 r. W.P. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) stycznia 2008 r. w przedmiocie zameldowania wnioskodawcy na pobyt stały w lokalu przy ul. (...) w W. Powyższe decyzja jak i decyzja organu I instancji zostały uchylone przez Sąd wyrokiem z dnia (..) maja 2008 r.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu PPF oraz załączonych dokumentów wynika, iż wnioskodawca zamieszkuje w zbudowanym przez siebie "module mieszkalnym" o pow. (...) m² i nie ponosi żadnych wydatków związanych z utrzymaniem. Pracuje w agencji ochrony, a jego zarobki kształtują się różnie – w 2008 r. wnioskodawca osiągał dochód brutto od (...) złotych do (...) złotych miesięcznie. Wnioskodawca zadeklarował, iż jego wydatki kształtują się następująco: odsetki od kredytu bankowego – (...) złotych, spłata pożyczki – rata po (...) złotych, karta miejska – (...) złotych, doładowanie telefonu komórkowego – (...) złotych, prasa codzienne i fachowa – (...) złotych, prąd – (...) złotych, środki czystości – (...) złotych, zakup podstawowej odzieży – (...) złotych. Pozostałą kwotę wnioskodawca przeznacza głownie na żywność. Z załączonego zestawienia operacji bankowych wynika, iż saldo na rachunku bankowym wnioskodawcy od kwietnia do lipca 2008 r., było ujemne.
Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie powyższe ustalenia faktyczne uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Zdaniem Sądu trudna sytuacja materialna wnioskodawcy daje podstawę przypuszczać, iż poniesienie przez niego jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, narazi go na uszczerbek utrzymania koniecznego, zatem istnieją przesłanki do przyznania W.P. prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.