Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2008 r. przyznano uczestnikowi W. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skarg wniesionych przez M. W. i W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania.
Opis powyższego postanowienia został doręczony wyłącznie wnioskodawcy - uczestnikowi W. P. Pismem datowanym na 9 września 2008 r. skarżąca W. P. wniosła w dniu 11 września 2008 roku sprzeciw od wyżej wymienionego postanowienia referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", przyznanie prawa pomocy stronie następuje na jej wniosek złożony przed lub w toku postępowania. W myśl natomiast przepisu art. 50 § 1 p. p. s. a. w związku z art. 64 § 3 p. p. s. a. uprawnionym do wniesienia wniosku jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Stosownie zatem do powyższych przepisów postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem incydentalnym i autonomicznym, wszczynanym na wniosek strony. Stroną takiego postępowania jest wyłącznie wnioskodawca, gdyż to jego interesu prawnego dotyczy postępowanie, w wyniku czego tylko wnioskodawca uprawniony jest do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego. W trakcie postępowania w przedmiocie prawa pomocy to wnioskodawca składa oświadczenia dotyczące jego sytuacji materialnej i ocena tej sytuacji jest brana pod uwagę przy przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy.
Oznacza to, iż sprzeciw złożony przez skarżącą W. P. od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy uczestnikowi W. P. podlega odrzuceniu ze względu na to, iż nie został on wniesiony przez wnioskodawcę, lecz przez skarżącą W. P., która w postępowaniu w przedmiocie przyznania prawa pomocy uczestnikowi W. P. nie posiada interesu prawnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 p. p. s. a., stosowanego per analogiam, orzeczono o odrzuceniu sprzeciwu.
Na marginesie Sąd zaznacza, iż wyrok ze skarg wniesionych przez M. W. i W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania uprawomocnił się z dniem 15 sierpnia 2008 r. Ustanowiony w sprawie adwokat z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.