Uzasadnienie
S. U. wniósł do Sądu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie wnioskiem z 24 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z 25 lutego 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 marca 2015 r.
Pismem z 2 kwietnia 2015 r. skarżący złożył do sprawy sądowej dokumentację stanowiącą uzupełnienie materiału dowodowego wraz z dokumentem pełnomocnictwa udzielonego w dniu 19 marca 2015 r. adwokatowi z wyboru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nie mniej jednak, stosownie do treści art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie zostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Dalej należy wskazać, że przyznane prawo pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć (art. 249 p.p.s.a.). O cofnięciu prawa pomocy orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym (art. 263 p.p.s.a.).
Odnosząc powyższe normy do przedmiotowej sprawy Sąd stwierdził, że w dniu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. w dniu 25 lutego 2015 r. skarżący nie posiadał profesjonalnego pełnomocnika. Jednakże wraz ze złożeniem do Sądu pisma z 2 kwietnia 2015 r. wraz z dokumentem pełnomocnictwa udzielonego w dniu 19 marca 2015 r. adw. M. F. Sąd powziął informację, że przestała istnieć okoliczność jaką było niezatrudnianie lub niepozostawanie w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wobec tego, że skarżący pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem z wyboru brak jest obecnie przesłanki, która uzasadniała przyznanie prawa skarżącemu postanowieniem z 25 lutego 2015 r. w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 246 § 3 w zw. z 249 p.p.s.a. oraz art. 263 p.p.s.a. postanowił cofnąć skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata i orzekł jak w sentencji postanowienia.