Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2016 r. Starszy referendarz sądowy ustanowił w niniejszej sprawie dla Skarżącego adwokata oraz zwolnił go z kosztów sądowych.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnik z urzędu reprezentował Skarżącego w postępowaniu przed Sądem I. instancji, ponadto wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 17 maja 2016 r., który zapadł w niniejszej sprawie, nadto stawił się na rozprawie przez NSA.
W piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo adw. A. R. – ustanowionego przez Skarżącego z wyboru – m.in. z wnioskiem o uchylenie postanowienia o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu oraz o zmianę terminu rozprawy wyznaczonej przed NSA. Do pisma załączono pełnomocnictwo upoważniające wskazanego adwokata do występowania w imieniu Skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie.
Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącej Wydziału II NSA z dnia 22 lutego 2018 r. niniejszą sprawę przekazano Sądowi I. instancji celem rozważenia możliwości cofnięcia Skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej Ppsa), przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Stosownie do art. 246 § 3 Ppsa adwokata można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Nie dotyczy to adwokata lub radcy prawnego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Stwierdzić zatem należy, że niezatrudnianie i niepozostawianie w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym jest okolicznością warunkującą możliwość przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Z chwilą udzielenia przez Skarżącego pełnomocnictwa adw. A. R., który nie został ustanowiony na podstawie przepisów o prawie pomocy, okoliczność ta przestała jednak istnieć.
Zachodziły zatem przesłanki do cofnięcia Skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, przyznanego postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 stycznia 2016 r.
Dlatego, na podstawie art. 249 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa należało orzec jak w sentencji.