Uzasadnienie
Z. K. i Y. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2014r. (nr [...]) o umorzeniu postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych w niniejszej sprawie.
Cudzoziemcy oświadczyli, że w zamieszkują w ośrodku dla cudzoziemców wraz z trojgiem małoletnich dzieci, nie posiadają nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem utrzymania ich rodziny jest pomoc socjalna w łącznej wysokości 1160 zł miesięcznie.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek jest uzasadniony.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący nie posiadają wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby im ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Obecnie wraz z dziećmi przebywają w ośrodku dla cudzoziemców, otrzymują jedynie pomoc socjalną w wysokości łącznej wysokości 1160 zł (miesięcznie), tj. 232 zł na osobę, nie posiadają nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tej sytuacji referendarz stwierdził, że wnioskodawcy wykazali, że spełniają przesłankę uprawniającą do otrzymania prawa pomocy, o której mowa w powołanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.