Uzasadnienie
T. W. pismem z dnia 10 stycznia 2018 r. (nadanym w dniu 11 stycznia 2018 r. w placówce pocztowej) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] zawieszające postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek T. W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] dotyczącej wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów wsi [...] gm. [...] w zakresie działek nr [...], [...], [...], [...] i [...].
Z akt administracyjnych wynika, że Główny Geodeta Kraju w zaskarżonym postanowieniu z [...] grudnia 2017 r. pouczył skarżącego, iż przysługuje mu prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie spawy w terminie 7 dni od daty jego doręczenia albo skargi na to postanowienie w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu 12 grudnia 2017 r.
W odpowiedzi na skargę organ administracji podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażane w sprawie, wnosząc o jej oddalenie. Dodatkowo zaznaczył, że skarżący złożył również wniosek z dnia 12 grudnia 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. Zdaniem organu w tej sytuacji zasadne będzie rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po rozpoznaniu skargi przez sąd.
Jak wynika z akt administracyjnych skarżący wnioskiem z dnia 12 grudnia 2017 r., który wpłynął do organu w dniu 18 grudnia 2017 r., wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] zawieszające postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek skarżącego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów wsi [...] gm. [...] w zakresie działek nr [...], [...], [...], [...] i [...].
Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej zwanej "k.p.a.", właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja została wydana przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. Skarżący wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, zatem stosownie do ww. przepisu w zw. z art. 7a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm.), organem właściwym do prowadzenia postępowania nieważnościowego jest Główny Geodeta Kraju. Z uwagi na powyższe Główny Geodeta Kraju postanowił o wszczęciu postępowania nieważnościowego, a następnie zaskarżonym postanowieniem z dnia postanowieniem [...] grudnia 2017 r. zawiesił to postępowanie.
Kwestia zaskarżenia orzeczeń wydanych przez organ wyższego stopnia, jako organ pierwszej instancji, uregulowana została w art. 127 § 3 k.p.a., zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże w strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. W tym wypadku zastosowanie znajduje również art. 144 k.p.a., który stanowi, iż do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań w sprawach nieuregulowanych w Rozdziale 11 Zażalenia k.p.a. Wyjaśnić przy tym należy, iż zgodnie z art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o: ministrach - rozumie się przez to również kierowników centralnych urzędów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4 (w niniejszej sprawie Głównego Geodetę Kraju).
Przytoczone regulacje mają istotne znaczenie w niniejszej sprawie, bowiem wydanie postanowienia przez Głównego Geodetę Kraju, nad którym nie istnieje organ wyższego stopnia, powoduje że przysługiwał od niego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy składany w terminie jak dla zażalenia, czyli siedmiu dni (art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a.). Oznacza to, że wniosek ten należało złożyć do Głównego Geodety Kraju, który w wyniku jego rozpoznania wyda postanowienie, na które będzie dopiero przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Innymi słowy, na postanowienie wydane przez Głównego Geodetę Kraju z dnia [...] grudnia 2017 r. przysługiwał jedynie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a dopiero po rozpoznaniu tego wniosku i wydaniu postanowienia w tym zakresie, skarżącemu będzie przysługiwało prawo do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W obowiązującym stanie prawnym, przed wniesieniem skargi należy bowiem wyczerpać środki zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej zwanej "p.p.s.a.").
Powyższa argumentacja znajduje potwierdzenie w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z treści tego artykułu wynika bowiem jednoznacznie, że dotyczy ona przypadku w którym organ wydał decyzję, a nie postanowienie. Nie uprawnia on zatem do wniesienia skargi na postanowienie, od którego przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Co więcej, regulacje p.p.s.a. nie zawierają norm umożliwiających stosowanie przepisów o zaskarżeniu decyzji odpowiednio do postanowień.
Tym samym nie istnieją przepisy, które umożliwiają w opisanej sytuacji rezygnację z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. postanowienia WSA z 15 maja 2018 r., II SA/Bk 176/18; z 28 grudnia 2017 r., IV SA/Wr 680/17; z 4 grudnia 2017 r., II SA/Kr 163/17; z 19 września 2017 r., VII SA/Wa 2015/17).
Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że organ administracji błędnie pouczył skarżącego w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2017 r. o możliwości wyboru środka zaskarżenia w postaci złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargi do sądu. W sprawie niniejszej skarżący był bowiem nie tylko uprawniony, ale i zobowiązany do złożenia – przed wniesieniem skargi – wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Głównego Geodety Kraju, co też uczynił pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. W tej sytuacji organ jest zobowiązany do rozpoznania wniosku i wydania postanowienia w tym zakresie.
Wyjaśnienia wymaga, że niezachowanie trybu wnoszenia skarg do sądu administracyjnego ma miejsce zarówno wówczas, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak też w przypadku złożenia do sądu administracyjnego skargi po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1355/13, z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 116/13). Dopiero bowiem akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W rozpatrywanej sprawie od postanowienia Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania skarżącemu przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wnika z odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych, skarżący skorzystał z tego uprawnienia i złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie. Należało zatem uznać, iż skarżący wnosząc niniejszą skargę naruszył wymóg przewidziany w powołanym wyżej art. 52 § 1 p.p.s.a., bowiem prawo do wniesienie skargi będzie mu przysługiwało dopiero po wydaniu przez organ postanowienia podjętego w wyniku rozpoznania złożonego wniosku. Powyższe czyni wniesioną skargę niedopuszczalną.
W świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę odrzucił, jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.