Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 marca 2009 r. (data stempla pocztowego k. 8 akt sądowych) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] wniosła K. W., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika adw. W. K. Do skargi został dołączony dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł, jednakże wpłacony na konto Urzędu Miasta w S. (dowód: k. 7 akt sądowych).
Pismem z dnia 16 kwietnia 2009 r. (wpływ na biuro podawcze Sądu 17 kwietnia 2009 r.) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz dokonania opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżącej w uzasadnieniu wniosku stwierdził, iż w dniu 16 kwietnia 2009 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w S. został poinformowany o dokonaniu wpłat na niewłaściwe rachunki bankowe. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do dokonania wpłat. Do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu został dołączony dowód uiszczenia opłaty od skargi na kwotę 200 zł oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucję przywrócenia termu w toku postępowania sądowoadministracyjnego przewidują art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, o czym stanowi § 4 cytowanego wyżej artykułu.
Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia ww. przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Jak podkreśla się w literaturze (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, warszawa 2004, s. 328-329) oraz w orzecznictwie (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381, wyrok z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, Lex nr 39797, wyrok z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar.
Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby minimalnego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można domagać się od strony należycie dbającej o swoje interesy.
Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić w przypadku, gdy strona w sposób przekonywujący wskazaną we wniosku argumentacją wskaże brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Tymczasem pełnomocnik skarżącej składając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie uzasadnił go w żaden sposób. Poinformował jedynie Sąd, iż w dniu 4 marca 2009 r. opłata w kwocie 200 zł została omyłkowo uiszczona na rachunek bankowy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., oraz, że w dniu 16 kwietnia 2009 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w S. został poinformowany o dokonaniu wpłat na niewłaściwe rachunki bankowe. Tym samym pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.
W niniejszej sprawie skarżąca reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata. Wobec tego, z uwagi na to, iż skarga podlegała wpisowi stałemu w wysokości 500 zł (na podstawie §2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 221, poz. 2193 w związku z art. 233 oraz art. 219 P.p.s.a.) profesjonalny pełnomocnik, zobowiązany był w terminie do wniesienia skargi uiścić należny w sprawie wpis. Zgodnie bowiem z art. 221 P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W tym stanie rzeczy, wobec nieuprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, a także niedokonanie czynności uchybionej, nie można uznać, że zostały spełnione łącznie przesłanki warunkujące możliwością skutecznego przywrócenia terminu. Dlatego też na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.