Uzasadnienie
Skarżąca W. M. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...].
Według zawartego we wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu, będącym własnością jej siostry. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest świadczenie emerytalne w wysokości 1578,02 zł netto miesięcznie. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku (85 lat), schorowaną, po przebytej operacji stawu biodrowego. Miesięczne koszty jakie wnioskodawczyni ponosi na zakup lekarstw i utrzymanie mieszkania wynoszą ok. 500-600 zł.
Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:
Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne.
W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącej dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżąca powinna udowodnić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje ją przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.).
Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącej opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udowodniła ona bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego.
Skarżąca uzyskuje wprawdzie stały dochód z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 1578,02 zł miesięcznie, jednak należy mieć na uwadze, iż osiągane dochody służą nie tylko do zaspokojenia bieżących potrzeb życia codziennego ale również do pokrycia kosztów leczenia. Skarżąca jest bowiem osobą w podeszłym wieku (85 lat), cierpiącą na liczne schorzenia.
Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że zestawienie wysokości stałego dochodu uzyskiwanego przez skarżącą z miesięcznymi kosztami niezbędnego utrzymania oraz kosztami stałego leczenia pozwala przyjąć, że wnioskodawczyni znajduje się w ciężkiej sytuacji materialnej. Uzasadnione jest więc przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 P.p.s.a.