Uzasadnienie
Z. A. wniosła do Sądu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] listopada 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy, wobec stwierdzenia że wniosek jest niedopuszczalny.
Wraz ze skargą skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2013 r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją Rady do Spraw Uchodźców z [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że choć przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania, to z uwagi na specyfikę postępowania i ścisły związek z wcześniej toczącym się postępowaniem o nadanie statusu uchodźcy to wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie jej wydalenia (zobowiązania do powrotu) jest zasadny. Skarżąca stoi na stanowisku, że wydalenie z terytorium RP na tym etapie postępowania uniemożliwi jej realizację prawa do sądu oraz weryfikacji decyzji ostatecznej organu administracji w postępowaniu sądowym. Ponadto zapewni jej ochronę przed narażeniem utraty zdrowia, a nawet życia.
Rada do Spraw Uchodźców w odpowiedzi na skargę wskazała, że przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na istotę zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy". Istotne jest zatem ustalenie czy zachodzi tożsamość spraw. W orzecznictwie przyjmuje się, że ustawodawca w powołanym przepisie odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym.
Tożsamość sprawy wyznaczać więc będą elementy skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, tj. identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2013 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie zasługuje na uwzględnienie.
Mimo szerokiego rozumienie sprawy administracyjnej nie sposób uznać, że rozstrzygnięcie orzekające o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terenu RP jest tożsame z decyzją właściwego organu w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego niedopuszczalnym wnioskiem o nadanie statusu uchodźcy. Brak jest bowiem w obu decyzjach tożsamości w zakresie podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia. Decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2013 r. wydana została na podstawie art. 13 w zw. z art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 15 pkt 1-3 w zw. z art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 97 ust. 1 pkt 1 i 1a oraz art. 48 ust. 2 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2011 r. nr 264, poz. 1573) i polega na merytorycznej ocenie spełnienia lub nie przesłanek udzielenia skarżącej ochrony międzynarodowej.
Natomiast zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja wydana została w oparciu art. 40 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ogranicza się wyłącznie do stwierdzenia, że wniosek o nadanie statusu uchodźcy jest niedopuszczalny. Co prawda sprawy te, na co wskazuje również w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżąca pozostają ze sobą w związku, jednakże związek ten nie oznacza tożsamości spraw w sensie materialnym. Mimo, że ww. decyzje odnoszą się do tego samego podmiotu – Z. A. to różniły się przedmiotem i podstawą prawną wydanych rozstrzygnięć.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] lipca 2013 r. orzekającej o wydaleniu Z. A. nie może zostać uwzględniony, albowiem nie dotyczy aktu wydanego w granicach tej samem sprawy, której dotyczy skarga.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.