Uzasadnienie
Po wydaniu w niniejszej sprawie w dniu 6 sierpnia 2008 r. wyroku oddalającego zaskarżoną decyzję, skarżący pismem z dnia 8 września 2008 r. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o ustanowienie adwokata do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku.
W nadesłanym na wezwanie Sądu w dniu 29 września 2008 r. urzędowym formularzu PPF skarżący podał, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności, nie jest zatrudniony i z tego powodu nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku o dochodach wnioskodawca wskazał – jako osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym – konkubinę oraz troje małoletnich dzieci. Oświadczył, że zarówno on, jak i jego konkubina nie posiadają jakiegokolwiek majątku. Konkubina skarżącego uzyskuje dochód w wysokości (...) zł z tytułu umowy o pracę oraz (...) zł świadczenia alimentacyjnego na dzieci.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek o ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Trudna sytuacja materialna skarżącego oraz jego rodziny, a w szczególności niskie dochody, brak oszczędności oraz jakiegokolwiek majątku, daje podstawę przypuszczać, iż poniesienie przez niego kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, narazi go na uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego, zatem istnieją przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.