Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 671/15 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2014 r. nr [...].
Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. radca prawny M. D., repezentujący skarżącą z urzędu w postępowaniu sądowym w tej sprawie, wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2015 r. w którym zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną.
Naczelny Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 378/15 oddalił zażalenie Y. Z. na zaskarżone postanowienie.
Stwierdzono, co następuje:
W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W piśmie z dnia 7 kwietnia 2015 r. w którym pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nie ma oświadczenia wymaganego przez § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Oświadczenie to jest tymczasem obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. II OZ 17/15, z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. I OZ 390/08, z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. I OZ 615/08 i z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71).
Należy podkreślić, że wymagane oświadczenie nie może być zastąpione sformułowaniem wniosku poprzez wskazanie, że pełnomocnik wnosi o zasądzenie "kosztów nieopłaconej pomocy prawnej". Wedle powołanego § 16 rozporządzenia, to właśnie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ma zawierać stosowne oświadczenie. Oświadczenie to ma natomiast wskazywać, że opłaty nie zostały zapłacone nie tylko w całości ale także w części.
Mając na uwadze, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia w przedmiocie zapłaty kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowi brak w zakresie uzasadnienia wniosku, należało odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Z tego względu, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.