Uzasadnienie
J. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1996 r.
Skarga została podpisana przez pełnomocnika J. H., lecz wraz ze skargą nie zostało złożony dokument pełnomocnictwa. Wobec tego Przewodniczący Wydziału Grzegorz Czerwiński wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej J. H. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że spełnia on wymogi wynikające z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również "p.p.s.a.". Zakreślono pełnomocnikowi siedmiodniowy termin do wykonania wezwania i pouczono, że w przypadku niewykonania wezwania, skarżąca zostanie wezwana do osobistego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi do Sądu.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik J. H. przesłał pismo z dnia 23 kwietnia 2014 r. zatytułowane "zażalenie", w którym kwestionował właściwość sądu i wydziału do rozpoznania przedmiotowej skargi oraz podważał predyspozycje sędziego Grzegorza Czerwińskiego do piastowania urzędu sędziego.
Wobec powyższego wezwano skarżącą J. H. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi do Sądu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 16 maja 2014 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych J. H. przesłał pismo z dnia 20 maja 2014 r. o tożsamej treści co pismo z dnia 23 kwietnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W przypadku, gdy skarga wnoszona jest przez pełnomocnika, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo (art. 46 § 3 p.p.s.a), z którego wynika, że pełnomocnik strony spełnia wymogi z art. 35 p.p.s.a. – jest adwokatem lub radcą prawnym, innym skarżącym lub uczestnikiem postępowania, jak również rodzicem, małżonkiem, rodzeństwem lub zstępnym strony oraz osobą pozostającą ze stroną w stosunku przysposobienia, czy też inną osobą, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w postępowaniu administracyjnym w imieniu skarżącej J. H. występował J. H. W aktach administracyjnych znajduje się kilka stosownych pełnomocnictw. Żadne z tych pełnomocnictw nie stanowi jednak dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa J. H. do występowania w imieniu J. H. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Wobec tego, że skargę podpisał pełnomocnik skarżącej i nie dołączył dokumentu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu J. H. w inicjowanym postępowaniu sądowoadministracyjnym, wezwano pełnomocnika skarżącej do jego złożenia. Pełnomocnik nie wykonał tego wezwania.
Pismem z dnia 8 maja 2014 r. Sąd wezwał skarżącą J. H. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi do Sądu, zakreślił termin do wykonania wezwania oraz pouczył o konsekwencjach jego nie wykonania. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 maja 2014 r., a termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie w dniu 23 maja 2014 r.
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarżąca J. H. braków formalnych skargi nie uzupełniła i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Dodatkowo odnosząc się do treści pisma pełnomocnika J. H. z dnia 20 maja 2014 r. będącego powtórzeniem pisma z dnia 23 kwietnia 2014 r. Sąd informuje, że o właściwości miejscowej sądów administracyjnych przesądza treść art. 13 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast jeżeli wymagają tego względy celowości Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 13 § 3 p.p.s.a.).
Z kolei właściwość wydziałów orzeczniczych wojewódzkich sądów administracyjnych do rozpatrywania sprawy, w tym oznaczenie przedmiotu spraw symbolami, wynika z treści zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego na podstawie art. 17 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. nr 169, poz. 1646).