Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. H. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. J. H. jako pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie prawa pomocy skarżącej w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2014 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wobec niezłożenia go na urzędowym formularzu.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 20 sierpnia 2014 r. (k. 56). Pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia w dniu 27 sierpnia 2014 r.
Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. wezwano J. H. do uzupełnienia braków formalnych powyższego sprzeciwu poprzez jego podpisanie w siedzibie Sądu bądź nadesłania podpisanego egzemplarza sprzeciwu do Sądu lub do złożenia pełnomocnictwa procesowego dla J. H. upoważniającego go do reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zakreślono skarżącej termin do wykonania wezwania – 7 dni o dnia doręczenia wezwania, i pouczono o konsekwencjach jego niewykonania – odrzuceniu sprzeciwu.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 9 września 2014 r.
W piśmie procesowym z dnia 9 września 2014 r. J. H. podniósł, że sprzeciw został podpisany przez uprawnioną osobę i sąd w aktach posiada urzędowo potwierdzony odpis udzielonego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również "p.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień wydawanych przez referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W myśl § 2 cytowanego przepisu, sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sprzeciw jak każde inne pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.).
Skarżąca J. H. w dniu 27 sierpnia 2014 r. wniosła sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2014 r. który zawierał braki formalne, tj. nie zawierał jej podpisu, tylko pełnomocnika J. H., a w aktach sprawy brak było pełnomocnictwa do reprezentowania jej przed sądem przez J. H. (art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a.). Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu wraz z pouczeniem o konsekwencjach niewykonania tego wezwania doręczono skarżącej w dniu 9 września 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.63). Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Natomiast odpowiedzi udzielił J. H. pismem procesowym z dnia 9 września 2014 r., które w ocenie Sądu nie stanowi uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. W aktach sądowych brak bowiem stosownego dokumentu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym przez J. H., a pełnomocnik takiego dokumentu do akt sprawy nie złożył wraz z pismem z dnia 9 września 2014 r.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że sprzeciw zawiera braki formalne, które nie zostały uzupełnione i na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.