Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 marca 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego G. K. Wyznaczony pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2015 r. oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r. sygn. akt II OZ 552/15 oddalił zażalenie.
Radca prawny G. K. reprezentował skarżącego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 22 października 2015 r. Pełnomocnik poparł skargę i wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części. W piśmie złożonym do akt sprawy w dniu rozprawy wniósł natomiast o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym, również oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Z kolei stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w drugiej instancji, w postępowaniu zażaleniowym stawka minimalna wynosi 120 zł.
Wyznaczonemu pełnomocnikowi należało zatem przyznać wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji oraz 120 zł za pomoc udzieloną w postępowaniu zażaleniowym).
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym sanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.