Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 marca 2015 r. V. Z. (dalej: "skarżący") został zwolniony do kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego radcę prawnego.
Wyrokiem z dnia 22 października 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 22 października 2015 r. przyznał wyznaczonemu w niniejszej sprawie radcy prawnemu G. K. stosowne wynagrodzenie.
Na skutek złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pełnomocnikowi skarżącego został doręczony odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 18 listopada 2015 r.
Przy piśmie z dnia 18 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego przesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie (pismo z dnia 27 listopada 2015 r.), którą przesłał skarżącemu. W związku z powyższym, zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy i oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki określonej w pkt 1), a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.
Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi skarżącego należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120zł (tj. 50 % stawki minimalnej, bowiem wyznaczony radca prawny reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji), podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług.
Z tych względów na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.