Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie wymeldowania. W dniu 13 października 2011 r. Sąd przyznał wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej – radcy prawnemu M. O. stosowne wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Pismem z dnia 12 stycznia 2012 r. adwokat B. K., działająca z substytucji radcy prawnego M. O. zwróciła się do Sądu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sprawowanej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, które to koszty nie zostały opłacone w całości ani w części, przedstawiając jednocześnie w załączeniu przedmiotową opinię.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm). Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki określonej w pkt 1), a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.
Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł, podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług, tj. o 27, 60 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, postanowiono jak w sentencji.