Uzasadnienie
M. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych. Niniejszy wniosek złożył w sprawie ze skargi A. L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. o zwieszeniu postępowania w sprawie jego wymeldowania z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., w dniu 24 stycznia 2013 r. tj. po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji w tej sprawie (wyrokiem z dnia 18 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa732/12 sąd oddalił skargę A. L.).
Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą bezrobotną, obecnie nie uzyskuje żadnych dochodów. Utrzymuje się z pomocy o charakterze rzeczowym, świadczonej przez instytucje dobroczynne (Fundację [...]). Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada oszczędności. Do wniosku dołączył kopię zaświadczenia potwierdzającego, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku oraz kopie zeznania PIT-37 za 2011 r. (w którym wykazał dochód w wysokości 180 zł.).
Wnioskodawca jest zobowiązany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 stycznia 2013 r.
Stwierdzono, co następuje:
Uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego, tj. skarżącemu oraz organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Ustawodawca przyznaje przymiot strony także innym uczestnikom postępowania tj. osobom, które nie wniosły skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego, a także określonym w przepisach osobom i organizacjom społecznym, dopuszczonym do udziału w postępowaniu przez Sąd (art. 32 i 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
M. L. jest uczestnikiem w niniejszym postępowaniu sadowym. Był więc uprawniony do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie, a wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domaga się M. L., przysługuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zdaniem referendarza sądowego trudna sytuacja materialna wnioskodawcy, który nie posiada żadnych stałych dochodów, a otrzymuje jedynie pomoc rzeczową z ośrodków pomocy doraźnej, uniemożliwia poniesienie przez niego pełnych kosztów postępowania. Pomoc ma charakter rzeczowy (żywność, odzież) i pozwala na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego (fundacja z pomocy której korzysta wnioskodawca nie świadczy pomocy finansowej).
W tej sytuacji przyjąć należało, że M. L. wykazał, że znajduje się w sytuacji opisanej w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.