Uzasadnienie
W piśmie 18 lutego 2017 r. A. S., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], która utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z [...] września 2016 r. o udzieleniu Gminie Miejskiej [...] pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie studni chłonnych.
W skardze złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – zwaną dalej Ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
To na wnioskodawcy spoczywa jednak obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 19.08.2010 r., sygn. akt II OZ 773/10, z dnia 19.02.2009 r. sygn. akt I OZ 99/09).
Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie został uzasadniony. Sąd zatem nie mógł ocenić, czy decyzja o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego, która nie upoważnia inwestora do rozpoczęcia inwestycji, spowoduje po stronie Skarżącej realną możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wywołanych zaskarżoną decyzją.
Dlatego złożony w niniejszej sprawie wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.