Uzasadnienie
K. R. dnia 24 lutego 2010 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2010 r. Przewodnicząca Wydziału IV wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono do rąk skarżącego dnia 7 lipca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 17). W siedmiodniowym terminie upływającym dnia 14 lipca 2010 r., skarżący nie uiścił wpisu sądowego.
Dnia 23 lipca 2010 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wpłacając jednocześnie wpis.
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Od postanowienia nie wniesiono zażalenia.
Postanowieniem z dnia 4 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. R. Wnioskiem z dnia 12 października 2010 r. K. R. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2010 r. odmawiającego przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż uchybienie terminu spowodowane było obłożną i długotrwałą chorobą uniemożliwiającą mu działanie (żylaki odbytu), na co przedłożył zaświadczenie lekarskie. Podniósł, że choroba ta wywołuje u niego ostry ból, utrudnia poruszanie oraz spowodowała istotne pogorszenie samopoczucia co uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Objawy powyższe uzasadniały pozostawanie Skarżącego w łóżku, a każda próba podniesienia się z niego kończyła się ostrym bólem w okolicach odbytu. Stan zdrowia Skarżącego uniemożliwił mu odebranie pisma od listonosza, jak i później na poczcie.
Skarżący wskazał, że mieszka sam, a jego rodzice nie żyją. W związku z powyższym nie mógł wnieść zażalenia w terminie, zaś uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od niego. Dodatkowo wskazał, że utrzymuje się z działalności gospodarczej którą prowadzi jednoosobowo. Wraz z wniesieniem wniosku dopełnił czynności, której uchybił tzn. wniósł zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
- - strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,
- - wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- - jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin,
- - we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,
- - powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.
Skarżący w swym wniosku nie wskazał kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Jednakże stwierdzić należy, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został dochowany. Przyjąć bowiem należy, iż przyczyna ustania uchybienia terminu nastąpiła w dniu 6 października 2010 r., w którym to dniu Skarżący przeglądał akta sprawy, a w szczególności zapoznał się z treścią postanowienia z dnia 18 sierpnia 2010 r. (które również w tym dniu zostało mu wydane – k. 52). Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia został nadany dnia 12 października 2010 r. (koperta k. – 72), tak więc, przesłanka złożenia wniosku w ustawowym siedmiodniowym terminie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu została zachowana.
W związku z dopełnieniem uchybionej czynności (wniesienie zażalenia) oraz z uwagi na niewątpliwość powstania ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, do rozważenia pozostaje wypełnienie ostatniej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu uchybionej czynności procesowej, a mianowicie uprawdopodobnione okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Ponadto to na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu.
Oceniając winę lub jej brak w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LexPolonica nr 394258).
Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny sformułował w jednym ze swych orzeczeń tezę, że przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej może być jedynie choroba nagła, która powoduje niespodziewane pogorszenie stanu zdrowia skarżącego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 211/09, Lex Nr 564225).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż Skarżący przy prowadzeniu swojej sprawy nie zachowuje szczególnej staranności. To nie pierwszy wniosek Skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu w niniejszej sprawie ze skargi na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. W przedmiotowym wniosku, uzasadnieniem niedochowania terminu była obłożna i długotrwała choroba uniemożliwiająca poruszanie się Skarżącego – żylaki odbytu (uzasadnieniem poprzednich wniosków było odnowienie się choroby korzonkowej czy alergia na upały).
Skarżący zdając sobie sprawę z faktu, że jest osobą bądź to o wrażliwym zdrowiu bądź o wyjątkowym pechu (intensywność chorób akurat w czasie na podjęcie czynności procesowych) powinien z większą starannością zadbać o sposób działania w swojej sprawie (ustanowić pełnomocnika lub chociażby pełnomocnika do doręczeń). Jednakże takich czynności nie przedsięwziął.
Podnieść również należy, że skarżący uzasadniając wniosek długotrwałą i obłożną chorobą przedstawił na tę okoliczność zaświadczenie lekarskie (wydane miesiąc po doręczeniu w trybie art. 73 ppsa postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wpisu sądowego). Z zaświadczenia lekarskiego wydanego przez chirurga wynika jedynie, że pacjent od dnia 6 lipca 2010 r. jest w trakcie leczenia chirurgicznego. Brak jest tam wskazania o zakazie poruszania się lub o nakazie pozostawania w łóżku. A więc przedłożone zaświadczenie nie uprawdopodabnia, że stan zdrowia Skarżącego nie pozwalał mu odebrać postanowienia z dnia 18 sierpnia 2010 r. i wnieść od niego zażalenia w ustawowym terminie. Pamiętać przy czym należy, iż jest to kolejna choroba skarżącego w toku postępowania sądowoadministracyjnego, długotrwała i obłożna (jak sam podkreślił), a nie nagła i nieprzewidywalna (vide argumentacja Naczelnego Sądu Administracyjnego w przywołanym wyżej orzeczeniu tegoż Sądu).
Reasumując stwierdzić należy, że Skarżący nie dochował należytej staranności przy dokonywaniu czynności (można wręcz postawić zarzut niedbalstwa w prowadzeniu własnej sprawy), a także nie uprawdopodobnił, iż nie dochował terminu bez własnej winy.
Mając na względzie powyższe argumenty nie można stwierdzić, aby okoliczności powołane przez Skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu mogły stanowić przesłankę do przywrócenia uchybionego terminu. Nie uprawdopodobniono bowiem okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.