Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. Referendarz sądowy ustanowił w niniejszej sprawie dla Skarżącej radcę prawnego, w ramach przyznania prawa pomocy.
W dniu 27 czerwca 2018 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że poprzednio wyznaczony pełnomocnik został zwolniony z tego obowiązku, a w jego miejsce został wyznaczony r.pr. G. K. Pełnomocnik ten w dniu 10 lipca i 3 września 2018 r. przeglądał akta sprawy. W dniu 19 lipca 2018 r. sporządził pismo procesowe zwierające uzupełnienie skargi. W piśmie z dnia 3 września 2018 r, wyznaczony pełnomocnik uzupełnił braki formalne skargi. W piśmie z dnia 16 października 2018 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Podał, że do czasu zwolnienia go przez OIRP w [...] z obowiązku reprezentowania Skarżącej, z uwagi – jak to określił – wyimaginowane i zupełnie bezpodstawne zarzuty, które miały na celu uniemożliwienie wykonywania w sposób należyty zawodu radcy prawnego, udzielił Skarżącej pomocy prawnej. Zawarł również oświadczenia, że koszty nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł.
Natomiast stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Stwierdzić należy, że wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu udzielił Skarżącej pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem I. instancji. Co prawda OIRP w [...] w piśmie z dnia 10 października 2018 r. zwolniła r.pr. G. K. z obowiązku zastępowania H. M. w niniejszym postępowaniu i wyznaczyła nowego pełnomocnika (już trzeciego), to jednak brak było podstaw do odmowy uwzględnienia wniosku r.pr. G. K. o przyznanie wynagrodzenia. Z akt sprawy wynika, że dwukrotnie przeglądał akta sprawy, sporządził również sześciostronicowe pismo zawierające uzupełnienie zarzutów skargi. Uzupełnił również, w zakreślonym terminie, braki formalne skargi, tym samym skardze można było nadać dalszy bieg. Aktywnie zatem dział na rzecz Skarżącej.
W ocenie Referendarza z uwagi na powyższe działania pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne – za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - w kwocie 240 zł i podwyższyć tę kwotę o kwotę podatku od towarów i usług (23%).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w postanowieniu.